PIONIERKA - ODKRYWCA By Norman Menes
14. - Najważniejsża historia harcerstwa
1909r. – do Polski docierają pierwsze informacje o skautingu 1910r. – A. Małkowski tłumaczy na język polski podręcznik R. Baden-Powella „Scouting for boys” („Skauting dla chłopców”) 1911r. – zostaje wydany rozkaz przez A. Małkowkiego, powołujący pierwsze drużyny skautowe we Lwowie; pierwsza redakcja Prawa Harcerskiego; pierwszy kurs skautowy 1918r. (12 listopada) – powstaje Związek Harcerstwa Polskiego 1919r. – w katastrofie morskiej ginie Andrzej Małkowski 1920r. – I Walny Zjazd ZHP; rząd RP zatwierdza statut ZHP 1922r. – ZHP jest współzałożycielem WOSM 1926r. – na VI Zjeździe w Krakowie ustanowiono stopnie phm. i hm. 1929r. – A. Kamiński tworzy drużyny zuchowe 1935r. – Zlot w Spale; zostaje ukończona budowa „Zawiszy Czarnego” 1938r. – powołanie Pogotowia Wojennego Harcerek 1939r. – powołanie Pogotowia Wojennego Harcerzy 1939r. (27 września) – kierownictwo ZHP podejmuje decyzję o przejściu organizacji do konspiracji i przyjęciu kryptonimu „Szare Szeregi” 1945r. – ZHP rozpoczyna jawną działalność 1950r. – ZHP zostaje rozwiązane, powstaje Organizacja Harcerska pod przewodnictwem ZMP 1956r. – przywrócenie ZHP 1978r. – śmierć A. Kamińskiego 1981r. – zlot 70-lecia na Krakowskich Błoniach 1995r. – w Zegrzu odbywa się Światowy Zlot Harcerstwa Polskiego 1996r. (17 stycznia) – ZHP zostaje ponownie przyjęty do WOSM i WAGGGS 2000r. – Światowy Zlot Harcerstwa Polskiego
15. - Adresy i komendanci jednostek Hufiec Adres - ul. Widna 3 Poznań (Dom Harcerza) Komendant – hm. Lech Lindecki
Chorągiew Adres – ul. Święty Marcin 80 / 82 Poznań (III piętro) Komendant – hm. Tomasz Kujaczyński
Główna Kwatera ZHP Adres – ul. Marii Konopnickiej 6 Warszawa Naczelnik ZHP – hm. Małgorzata Sinica Przewodniczący ZHP – hm. Dariusz Supeł
16. - Polskie organiżacje harcerskie ZHP – Związek Harcerstwa Polskiego Związek Harcerstwa Polskiego (ZHP) – największa polska organizacja harcerska, powstała 1 listopada 1918r. , z połączenia wszystkich wcześniej działających organizacji harcerskich (skautowych), z trzech zaborów. Jest wychowawczym, patriotycznym, dobrowolnym i samorządnym stowarzyszeniem otwartym dla wszystkich bez względu na pochodzenie, rasę czy wyznanie.
ZHR - Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej (ZHR) – organizacja harcerska, powołana 12 lutego 1989r. przez instruktorów z terenu całej Polski. Powstała, aby zjednoczyć wysiłki niezależnych środowisk harcerskich poprzez powołanie alternatywnej ogólnopolskiej organizacji harcerskiej.
Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego "Zawisza" Federacja Skautingu Europejskiego Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego "Zawisza" Federacja Skautingu Europejskiego – organizacja harcerska nawiązująca do skautingu katolickiego ojca Sevina, jezuity, oraz działalności instruktora harcerstwa przedwojennego hm. RP Stanisława Sedlaczka, działająca w Polsce. Od 1995 jest członkiem Międzynarodowego Związku Przewodniczek i Skautów Europy – Federacji Skautingu Europejskiego.
Royal Rangers Polska - RRP Royal Rangers Polska (RRP) – organizacja harcerska, będąca częścią międzynarodowej chrześcijańskiej organizacji skautowej Royal Rangers. RRP odwołuje się do najlepszych tradycji międzynarodowego skautingu oraz harcerstwa.
18. - Struktura ZHP bit.ly/struktura_ZHP
19. –
Tętno Sprawdza się na tętnicy szyjnej
noworodki - 130 uderzeń/min dzieci - 100 uderzeń/min młodzież - 85 uderzeń/min dorośli - 70 uderzeń/min
Samarytanka
Oddech 1. Udrożnianie dróg oddechowych rękoczynem czoło - żuchwa
2. Przez 10 sek. wyczuwanie oddechu metodą „widzę, słyszę, czuję”
Utrata przytomności 1. 2. 3. 4.
Złapać upadającą osobę (jeśli się uda) Unosić nogi pod kątem do 45o (można dodatkowo ręce, ale ważniejsze są nogi) Czekać 5 min Dzwonić na pogotowie - 999
Pozycja boczna bezpieczna
U kobiet w ciąży stosujemy pozycję boczną bezpieczną tak aby leżały na swoim lewym boku!!!
Zatrucie pokarmowe 1. 2. 3.
Natychmiast dzwonić na pogotowie – 112 Zabezpieczyć wymioty (nie sprzątać do przyjazdu pogotowia) Zabezpieczyć spożyte jedzenie
Zatrucie grzybami 1. Powodować wymioty (np. wsadzanie łyżki/palców daleko w gardło, mocne
uciśnięcia brzucha)
Zatrucie jadem kiełbasianym 1. Powodować wymioty (np. podać mocno osoloną wodę)
Zatrucie środkami chemicznymi 1. Nie wolno powodować wymiotów!!! 2. Pokazać lekarzowi etykietę środku chemicznego, którego zażyła osoba
poszkodowana
Sposoby przenoszenia poszkodowanego
prowadzenie poszkodowanego, na rękach – tzw. sposób matczyny
metoda strażacka
„na barana” przeciąganie po ziemi, np. na kocu, prześcieradle (najlepiej na twardym podłożu) przenoszenie „w powierzu” (najlepiej na twardym podłożu) - 2 osoby ławeczka – 2 osoby chwyt Rauteka (poniżej)
Prawidłowo wykonany chwyt Rauteka polega na objęciu poszkodowanego od tyłu. Włóż swoje ręce pod pachy rannego jednocześnie chwytając jego przedramiona. Głowę poszkodowanego ułóż na swoim ramieniu i przytrzymaj swoją głową. Przyjmując na siebie ciężar rannego, wyciągnij go z samochodu.
Nie przenoś poszkodowanego, gdy… Przemieszczanie poszkodowanego nie może się odbyć, gdy istnieje zagrożenie dla ratownika i ofiary, które jest większe niż ryzyko związane z przemieszczeniem chorego w inne miejsce. Podstawową zasadą dotyczącą transportu poszkodowanego z miejsca zdarzenia jest nie powodowanie u niego dalszych obrażeń.
Nie przenoś poszkodowanego, gdy nie ma takiej potrzeby!!!!! Zawsze przenoś poszkodowanego w swojej prostej pozycji!!!!!
20. -
Terenożnawstwo
Pomiary wysokości Metoda 1 - kijek Wybieramy kij długości harcerza. Następnie kładziemy tegoż druha plecami na ziemię, a między stopy wciskamy mu powyższy kijek. Następnie ów harcerz z kijkiem między stopami czołga się na plecach tak długo aż w czubek drzewa, czubek kija i jego oko znajdą się w jednej linii. Odległość między jego głową a pniem będzie równa wysokości drzewa. Warunki konieczne do pomiaru: 1. Drzewo i kij muszą być PIONOWE. Ponieważ żaden człowiek nie ustawi kija pionowo, trzymając go stopami, więc jest do tego potrzebny drugi człowiek. 2. Ziemia, po której czołga się harcerz musi być płaska, pozioma i w miarę czysta.
Metoda 2 – cień W słoneczny dzień harcerz o znanym wzroście staje obok drzewa i mierzy długość swojego cienia (np. stopami). Mierzy również długość cienia drzewa. Następnie oblicza: drzewo jest wyższe od harcerza tyle razy, ile razy jego cień jest dłuższy od cienia harcerza. Albo: Wzrost harcerza mieści się tyle razy w wysokości drzewa ile razy jego cień zmieścił się w cieniu drzewa. Można też uniknąć połowy obliczeń - trzeba tylko długość cienia drzewa mierzyć swoim cieniem. Stajesz przy pniu i patrzysz gdzie pada cień twojego czubka głowy - stajesz tam nogami. Potem jeszcze raz i jeszcze... Aż do końca cienia drzewa. W ten sposób znika również następny błąd pomiarowy - wynikający z nierównego podłoża.. Warunki konieczne do pomiaru: tak drzewo jak i harcerz muszą stać pionowo. W równoległość promieni słonecznych chyba nikt nie wątpi, ale słońce musi świecić.
Metoda 3 – bezsłoneczna z kijem Występuje w niej kij i harcerz, ale może być jeden. W pobliżu drzewa należy wbić kij a potem (czołgając się) należy znaleźć miejsce na ziemi, z którego będzie widać czubek drzewa i czubek kija w jednej linii. W ten sposób tworzymy "wirtualny" cień kija - reszta obliczeń - jak w metodzie 3.
Pomiary szerokości (np. rzeki) Wybieramy sobie dwa kije, z których jeden jest dwa razy dłuższy od drugiego, przy czym ten długi nie może sięgać harcerzowi wyżej niż do oka. Wybieramy jakiś obiekt (np. kamień) na drugim brzegu rzeki. Krótszy kij wbijamy na naszym brzegu rzeki naprzeciw kamienia. Następnie z dłuższym kijem przy oku cofamy się tak długo, aż jedna linia połączy kamień - czubek krótkiego kija - czubek długiego kija - oko. Odległość między kijami będzie się równała szerokości rzeki. Wynika to z twierdzenia Talesa: AB/BD=AC/CE Tyle teoria. Żeby jednak teoria działała muszą być zachowane dwa warunki: Po pierwsze, krótszy kij wbijamy na głębokość 0 cm, bo w przeciwnym razie ulegnie skróceniu. Albo przy każdej "przymiarce" trzeba będzie wbijać dłuższy kij dwa razy głębiej. Po drugie i ważniejsze: dłuższy kij trzeba wbić na tym samym poziomie co kamień i krótszy kij - na poziomie rzeki!
Ocena odległości na podstawie widocznych szczegółów Można też wykorzystać fakt, że w czasie zbliżania się do obiektu zwiększa się ilość szczegółów dostrzeganych przez człowieka. I tak (cytując za "Terenoznawstwem" Kazaneckiego): Odległość
Rodzaj przedmiotów i stopień ich widoczności
5 km
widoczne oddzielne małe domy
4 km
widoczne okna w domach
3 km
widoczne kominy na dachach
1-2 km
widoczne oddzielne drzewa, krzaki i pojedyncze osoby
9001000m
widoczne kontury człowieka, zarysy drzew i ich pnie
700-800m widoczny ogólny zarys człowieka; na drzewach widać grube gałęzie 500-600m widoczny ruchy rąk i nóg; na drzewach widać gałęzie 300-400m
odróżnia się w ogólnych zarysach nakrycie głowy, ubiór, obuwie; na drzewach widać gałązki
250-300m odóżnia się owal twarzy, odcienie kolorów w ubiorze, rodzaje drzew 150-200m odróżnia się zarys twarzy, szczegóły ubioru; na drzewach widać liście 70-100m
widoczne są części twarzy: oczy, nos, usta; kształt liści na drzewach oraz kora pni
Niestety, trzeba tu dodatkowo brać poprawkę na wadę wzroku mierzącego i przejrzystość powietrza.
Pomiary własnym ciałem Co jakiś czas zapisywać długości swoich części ciała (i wysokości ciała np. do oczu) np. Kciuka Ręki Nogi Mając prowizoryczną linijkę, możemy „mierzyć” długości jakiś przedmiotów odnosząc się do długości swoich części ciała.
Znaki topograficzne
Długość przebytej trasy (na mapie) 1. Początek sznurka przykładamy na punkt „A” 2. Zgodnie z drogą „prowadzimy” sznurek do punktu „B”
3. Zaznaczamy na sznurku, w którym miejscu znajdował się punkt „B” 4. Ze skali obliczamy długość trasy lub sznurek odmierzamy na skali liniowej
Skala 1:10000 = 1 cm na mapie to 10000 cm w terenie
Odczytywanie azymutu na dany punkt 1. Trzymając busolę/kompas poziomo, „celujemy” (najczęściej strzałką) na dany punkt 2. Obracamy pierścieniem tak, by północ pokrywała się z azymutem „0” (N) 3. Pod (najczęściej strzałką) odczytujemy na pierścieniu azymut
Odczytywanie wysokości (mapa topograficzna) Za pomocą poziomic:
(na mapie topograficznej znajdują się jeszcze znaki topograficzne)
21. -
Wężły
bit.ly/wezly_ZHP
Supeł Węzeł zwykły (podróbka ósemki). Najprostszy z węzłów. Stosowany najczęściej do zablokowania linki w otworze. Jeśli mocno zaciśnięty to jest trudny do rozwiązania.
Ósemka Węzeł ósemkowy, ósemka pojedyncza. Najczęściej używany, jako zabezpieczenie przed wysunięciem się liny z bloku lub kipy. Często stosowany na końcach szotów, robiony na fale miecza lub fale płetwy sterowej, przy jednoczesnym stosowaniu "piesków".
Węzeł płaski Jest przeważnie stosowany do refowania. Znajduje również zastosowanie przy łączeniu dwóch lin o zbliżonych średnicach. Stosowany przy silnych obciążeniach zaciska się, ale jest łatwy do rozwiązania. Wystarczy energiczne szarpnięcie końcówek jednej liny. Nie należy nim łączyć lin o różnych grubościach, ponieważ koniec cieńszej liny pod obciążeniem wysunie się z węzła.
Babski Nieprawidłowo zawiązany węzeł płaski nazwano "babskim". Nie zaleca się do stosowania jest niepewny w pracy i trudny do rozwiązania po zaciśnięciu.
Refowy Stosowany do łączenia dwóch lin o zbliżonych średnicach w przypadku potrzeby szybkiego zwolnienia połączenia. Typowe zastosowanie znajduje przy zawiązywaniu np. worka żeglarskiego czy sznurowadeł. Nie służy natomiast do refowania!
Szotowy Typowe zastosowanie to połączenia końca liny z uchem (kauszą), np. wiązanie szota lub kontraszota do rogu szotowego żagla. Węzeł łatwy w wiązaniu i rozwiązywaniu. Nie należy go jednak stosować przy linach mocno obciążonych, narażonych na szarpanie i o gładkich, śliskich powierzchniach
Bramszotowy Typowe zastosowanie to połączenia końca liny z uchem (kauszą), np. wiązanie szota lub kontraszota do rogu szotowego żagla. Węzeł łatwy w wiązaniu i rozwiązywaniu. Pewniejszy w pracy niż węzeł szotowy, może przenosić większe obciążenia, jest też odporny na szarpanie.
Flagowy Węzeł używany do wiązania flag oraz bander. Łatwy do wiązania, błyskawiczny w rozwiązywaniu (wystarczy pociągnąć za wolny koniec liny, aby całkowicie się rozwiązał). Konstrukcja węzła flagowego oparta jest na węźle szotowym.
Ratowniczy Węzeł ratowniczy, pętlowy, bosmański, bezpieczny Węzeł używany jest bardzo często, a umiejętność sprawnego wiązania obowiązuje każdego żeglarza. Za jego pomocą robi się na końcu liny oko do cumowania, może być także użyty do połączenia dwóch lin. Jednak typowe zastosowanie to zabezpieczenie człowieka w trudnych warunkach pracy na pokładzie, za burtą lub na wysokości. Pętla tego węzła nie zaciska się, nawet przy dużym obciążeniu.
Wyblinka Węzeł używany do wiązania liny na linie lub przedmiocie o większej średnicy lub obwodzie. Typowe zastosowanie to wiązanie wyblinek (linowych szczebli) na wantach. Węzeł mocno trzyma, po obciążeniu i namoknięciu trudno się rozwiązuje, przy szarpaniu może przetrzeć linę, dlatego nie należy go używać do cumowania.
Knagowy Węzeł knagowy znajduje zastosowanie przy mocowaniu szotów, fałów, cum na knadze, podwójnym polerze lub kołku. Prawidłowo zawiązany powinien zaczynać się od podwójnego owinięcia na knadze
Węzeł zderzakowy Służy do łączenia dwóch lin o różnych średnicach wytrzymując duże obciążenia. Jak sama nazwa wskazuje można go zastosować do awaryjnej naprawy wanty. Węzeł nadaje się przede wszystkim do stosowania na linach włókiennych.
Półsztyk Służy najczęściej do zabezpieczania innych węzłów używanych do cumowania. Uwaga - nie należy jednak cumować przy użyciu półsztyku!
Cumowniczy Zwykły Węzeł służy do cumowania na palu i do pierścienia. Zapewnia mocny chwyt, nie ślizga się i nie zaciska. Podwójny chwyt chroni linę od przecierania się.
Sztyk Jest najprostszym węzłem używanym do cumowania na palu lub do pierścienia. Znajduje również zastosowanie przy zakańczaniu innych węzłów do cumowania.
24. Parki narodowe, krajobrażowe i reżerwaty Park narodowy Park narodowy - obszar szczególnie cenne przyrodniczo, unikalne ekosystemy, w których podlega ochronie cała przyroda (wszystkie gatunki) oraz walory krajobrazowe. Jest tam zdecydowanie ograniczona możliwość osiedlania się i działalności gospodarczej.
PN = Park Narodowy
Babiogórski Park Narodowy - Okrzynie Jelenie Białowieski Park Narodowy - Żubry Biebrzański Park Narodowy - Bojownik Batalion Bieszczadzki Park Narodowy - Rysie Drawieński Park Narodowy - Wydry Gorczański Park Narodowy - Salamandry Plamiste Kampinoski Park Narodowy - Łosie Karkonoski Park Narodowy - Piękne wodospady Magurski Park Narodowy - Orliki Krzykliwe Narwiański Park Narodowy - Błotniaki Stawowe Ojcowski Park Narodowy - Nietoperze Park Narodowy „Bory Tucholskie” - Głuszce Park Narodowy Gór Stołowych - Szczeliny w górach Park Narodowy „Ujście Warty” - Gęsi Zbożowe Pieniński Park Narodowy - Góry z wapienia mezozoicznego Poleski Park Narodowy - Żurawie Roztoczański Park Narodowy - Konik Polski Słowiński Park Narodowy - Mewy Świętokrzyski Park Narodowy - Jelenie Tatrzański Park Narodowy - Kozice Wielkopolski Park Narodowy - Sowy Wigierski Park Narodowy - Bobry Woliński Park Narodowy - Orły Bieliki
Park krajobrazowy Park krajobrazowy - obszary chronione ze względu na walory krajobrazowe (przyrodnicze i kulturowe), w celu zachowania i popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju. Można tam prowadzić działalność gospodarczą, ale np. rozbudowa obiektów jest mocno ograniczona.
Rezerwat Rezerwat - obszary zachowane w stanie naturalnym lub mało zmienionym ekosystemy i siedliska roślin, zwierząt, grzybów lub krajobrazy o szczególnej wartości. Przedmiotem ochrony w rezerwacie może być całość przyrody lub może chronić konkretne gatunki. W związku z tym są różne rodzaje rezerwatów, np. faunistyczne florystyczne wodne itp.
25. -
Cżym wyrożnia się Pożnan
Historia 1253r. - Nadanie praw miejskich 1231r. - Władysław Odonic lokował prawobrzeżną osadę targową Śródka na prawie niemieckim. 1386r. - Otwarcie szlaku łączącego Litwę z Europą oraz zamknięcie dla polskich towarów Gdańska sprawiły, że Poznań stał się węzłem, w którym przecinały się szlaki handlowe 1655r. - Poznań przetrwał Potop Szwedzki 1822r. - 1828 r. - Powstała pierwsza publiczna biblioteka 1838r. -1842r. - Utworzona przez Polaków Spółka Akcyjna Bazar zbudowała hotel, który był centrum polskiego życia społeczno-kulturalnego w Poznaniu 1857r. - Polska elita powołała do życia Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk 1875r. - Wybudowany został Teatr Polski.
Postacie Historyczne Hipolit Cegielski - (XIXw) polski filolog, przemysłowiec, działacz społeczny, dziennikarz i polityk. Założyciel firmy „HCP”, produkującej silniki okrętowe. Bolesław I Chrobry - (Xw - XIw) pierwszy koronowany król Polski z dynastii Piastów. Roman Strzałkowski - (XXw) absolwent Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia. Zginął w Poznaniu podczas Poznańskiego Czerwca od kuli w czasie szturmu robotników.
Zabytki
Zamek Cesarski (1910r.)
Bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła (połowa XIVw)
Ratusz (1560r)
26. - Demokracja Demokracja - (z gr. Demos - lud i kratos - władza) Polega na tym, że ludzie głosują i wybiera się głosy większości.