GAZET
non-profit
“ik zou graag werken
“
in de kinderopvang ANN
Reymen
DOE DE TEST Wat voor non-profitter ben jij? BETOGEN IS GEZOND Win een stappenteller! GETUIGENIS Besparen in de zorg is dom!
NON-PROFIT GAZET winter 2011 De non-profit gazet verschijnt drie keer per jaar en is een uitgave van LBC-NVK non-profit, de vakbond van de werknemers in alle sectoren van zorg, welzijn en cultuur. Contact: redactie@wittewoede.be V.U.: Mark Selleslach (Sudermanstraat 5, 2000 Antwerpen) Hoofdredactie: Marc Wouters Eindredactie: Mark Selleslach Teksten: Lisa Schouppe Foto’s: Christell Weets, David Ramboer, Elsje Maginet, Lisa Schouppe en Maarten Brys Vormgeving: Peter Darin
EDITO
Deze non-profit gazet staat, hoe kan het ook anders, in het teken van de strijd voor nieuwe sociale akkoorden in de non-profit. Die akkoorden zullen de komende vijf jaar jullie loon- en arbeidsvoorwaarden bepalen. Om de onderhandelingen voor de akkoorden goed voor te bereiden, heeft LBC-NVK in het najaar van 2009 al een grote bevraging (het non-profit Plan) onder werknemers uit alle sectoren van de non-profit gorganiseerd. Met meer dan 100.000 verdeelde en 15.000 ingevulde enquĂŞtes was de bevraging een immens succes. De resultaten van die bevraging dienden als basis voor het opstellen van de eisenbundels die we op 2 februari 2010 overhandigden aan de federale en de Vlaamse regering. Sindsdien proberen we met de Vlaamse en de federale regering te onderhandelen. Om die onderhandelingen vlot te trekken of kracht bij te zetten hebben we de voorbije maanden al geregeld op jullie, werknemers uit de non-profit, beroep gedaan. En of het nu ging om regionale acties of betogingen in Brussel, het deed deugd om te weten dat we steeds op jullie kunnen rekenen. Alvast een dikke merci daarvoor. Ook de komende maanden zullen we jullie nog meermaals nodig hebben. We hopen dan ook dat jullie, wanneer het nodig zal zijn, ook dan weer massaal op straat zullen komen. In the meantime... veel leesplezier! Mark Selleslach Nationaal Secretaris LBC-NVK non-profit
in dit nummer Non-profit Gazet sprak met Ann Reymen - p. 4 In beeld... strijd voor nieuwe akkoorden - p. 6 A day in the life van kuisman Werner Vleminckx - p. 7 Doe de test: ontdek wat voor non-profit werknemer jij bent - p. 8 Gezondheid: betogen is gezond - p. 10 Miam miam: heerlijke exotische soep - p. 11 Wist je datjes - p. 12 Getuigenis: besparingen in de gezondheidszorg leiden tot kwaliteitsverlies - p. 13 Zero / Hero - p. 14 Sudoku - p. 15 non-profit GAZET winter 2011 | 03
ANN
Reymen
Ze is nog maar 33 maar heeft er al een rijkgevulde mediacarrière opzitten. Na Vitaya, TV Limburg en Radio Donna heeft Ann Reymen sinds september 2009 haar eigen show op MNM. En hoewel ze zich thuis voelt in de mediawereld, kent ze toch ook wat van de zorgsector. Haar grootouders leven in een rusthuis, ze is twee jaar geleden in een ziekenhuis bevallen en dochtertje Pixie gaat naar de kinderopvang. Haar boodschap is duidelijk. “Deze mensen zetten hun eigen leven voor een stuk aan de kant om het jou luxueuzer te maken. Zij mogen van mij krijgen wat ze willen.” Ken je mensen die in de zorg werken? Ann Reymen: Ik ga graag op bezoek in het rusthuis. Ik drink dan een kopje koffie en eet een stukje taart met de mensen die er werken. In het rusthuis waar ik kom, zijn de werknemers altijd goedgezind. Het zijn felle madammen die niet bij de pakken blijven zitten. De zaken moeten vooruitgaan. En ze hebben ook lol onder mekaar. Bij mijn bevalling waren de verpleegsters superlief. Ik ben daar echt met tranen weggegaan. Als dank omdat ze mij daar zo goed geholpen hebben, heb ik al mijn bloemen aan hen gegeven. Je bent zo blij dat die mensen u helpen. Ik was er trouwens ook een nachtlampje vergeten en een paar dagen later bellen ze me op om me dat te zeggen. Dat vond ik zo lief. Pixie is iets ouder dan twee jaar. Kan je je werk en gezin combineren? Ann Reymen: Het eerste jaar was heel moeilijk. Ik werkte ’s avonds. Ook is het met mijn job onmogelijk om thuis te blijven als je kind ziek is. Bovendien is mijn vriend non-profit GAZET winter 2011 | 04
heel vaak weg voor zijn werk. Beroep doen op mijn ouders is moeilijk, want zij wonen in Limburg. Dat is een uur rijden van bij ons thuis. Ik kan ze niet zomaar door de oma laten ophalen woensdagnamiddag op school. We hebben toen gekozen voor een privé-crèche. Als ik in mijn sector drie maanden niet kom werken, dan vervangen ze je binnen de kortste keren door iemand anders die even goed is. Zo’n crèche kost veel meer, maar met mijn situatie kon ik niet anders. Toch vond ik na een tijdje dat het niet meer kon. Pixie was bijna een jaar oud en ik bleef maar hossen en crossen. Ik heb dan gevraagd naar betere uren en toevallig paste dit in het programma. Nu presenteer ik tussen 9 en 12. Iedereen denkt dat ik dan om 12u gedaan heb, maar dat is dus niet zo hé (lacht). Ik moet de volgende dag voorbereiden en daar komt vanalles bij kijken. Nu gaat Pixie naar een gewone crèche en de stress is echt verminderd. Kinderopvang biedt heel vaak een oplossing. Welk beroep zou je het liefst doen in de zorgsector? Ann Reymen: Kinderopvang. Ik ben onderwijzeres van opleiding en ik merk dat ik graag en goed ben bij kinderen. Daarnaast zie ik hoe het eraan toegaat bij mijn oma en opa in het rusthuis. Dat is zwaar werken. Bejaarden kunnen soms lichamelijk niet mee. Soms zijn ze dementerend en kan je er geen gesprek mee beginnen. Nochtans doen de vrouwen die daar werken dat wel. Ze zeggen dan ‘hoe ist meiske?’ Als die persoon dan iets antwoord zoals ‘ik ben gaan wandelen in de heide’, terwijl daar geen heide is, spelen ze daarop in. Dat lijkt mij moeilijk. Ik zit liever in een fantasiewereld van kinderen. Ik kan helemaal in toneeltjes meegaan en die verwondering van kindjes, dat vind ik
fantastisch. De laatste maanden heeft de nonprofit sector veel actie gevoerd. Begrijp je waarom deze mensen betogen? Ann Reymen: Ik begrijp dat zeker. Ik heb in de non-profit gazet gelezen wat werknemers uit de kinderopvang niet hebben aan voordelen. En wat hun rechten en plichten zijn. Ze moeten het niet gemakkelijk hebben. Dit zijn mensen die hun eigen leven een stuk aan de kant zetten om het jou luxueuzer te maken. Want wij gaan ons kind halen om 17u in de crèche, maar dan zitten daar nog vijf kinderen. Die opvoedster is dus ook nog niet naar huis, terwijl die vrouw misschien ook kinderen heeft en ook haar eigen zaakjes moet regelen. Er wordt gezorgd voor je grootvader en je kind. Als je zelf ziek bent ga je naar de dokter of naar de spoed. Bovendien moet alles nog eens snel gaan ook. Om dat dan nog te doen als je weinig verdient, flexibele uren hebt en van de een naar de ander moet vliegen, dan ben je geboren om dat te doen. Al mijn respect daarvoor, echt waar. Heb je een boodschap voor het personeel in de zorg? Ann Reymen: Ik hoop gewoon dat er wordt geluisterd naar die mensen en dat er werkelijk iets aan gedaan wordt. Ik ben altijd heel erg ontroerd wanneer ik mensen bezig zie in de zorgsector. Die toveren een lach op de mensen hun gezicht en zelf hebben ze misschien zoveel miserie. Mensen die een goed hart hebben mogen van mij krijgen wat ze willen. Want zo iemand word je niet, dat ben je gewoon. Beluister stukjes van het interview op wittewoede.be non-profit GAZET winter 2011 | 05
in beeld STRIJD VOOR NIEUWE AKKOORDEN
19 november 2010 2 februari 2010
6.000 eisen onderhandelingen van Vlaamse regering
overhandiging eisenbundel
8 juni 2010 15.000 op straat voor nieuwe akkoorden
non-profit GAZET winter 2011 | 06
meer foto- en videoreportages over de strijd voor nieuwe akkoorden in de non-profit op wittewoede.be
Check it out!
A day in the life van kuisman Werner Vleminckx 42 is hij en ondertussen al zo’n twintig jaar daarvan kuisman. De laatste vijf jaar houdt hij samen met zijn collega’s Gasthuisberg Leuven schoon. Werner Vleminckx begint elke ochtend om 5u en eindigt stipt om 13u06. Dagelijks moet hij het doen met een half uurtje pauze. Respect! s’ Ochtends halen we eerst de vuilbakken leeg. Daarna poetsen we de gangen. Dat gebeurt met een kuismachine. De bureaus en de labo’s doen we met de zwabber. Ook de toiletten worden grondig gekuist. Na een half uurtje pauze kijken we de trappen en de wc’s na. We kunnen ook altijd opgeroepen worden om ergens wat vuiligheid op te poetsen of af te wassen. Maandag is de zwaarste dag, want tijdens het weekend wordt er veel in de labo’s gewerkt en wat vuil wordt in het weekend moeten wij dan schoonmaken. Het leegmaken van de vuilnisbakken is ook niet te onderschatten. Normaal gezien mag er in zo’n zak slechts een bepaald aantal kilo vuil zitten. Maar soms zit er meer in en dat kan dan écht zwaar zijn. In Gasthuisberg werken een 300-tal schoonmakers. Op mijn dienst werkt dertig man. Normaal gezien is dat voldoende. Maar vaak zijn mensen ziek of geraken ze door weersomstandigheden niet op het werk. Er wordt dan van ons verwacht dat we alleen of met twee het werk doen van drie man. Dat
brengt stress met zich mee en dan hebben we zelfs geen tijd om eventjes te gaan zitten en een koffietje te drinken.
“Ik doe mijn job graag, anders zou ik het hier niet zo lang volhouden” Aangezien ik de labo’s schoonmaak, heb ik geen contact met de patiënten. Met de werknemers in het labo heb ik wel contact. Met de ene verloopt dat beter dan met de andere. Niet iedereen is even vriendelijk. Soms heb ik het gevoel dat ze denken van ‘dit is toch maar een kuisman’ en dat is niet leuk. Ik doe mijn job graag, anders zou ik het hier niet zo lang volhouden. Toch vind ik het niet eerlijk dat ik nog steeds niet hogerop ben geraakt. Ik heb twintig jaar ervaring, ben altijd aanwezig en werk fulltime. Verschillende keren heb ik geprobeerd verantwoordelijke te worden van een kuisploeg van dertig man. Maar soms denk ik dat ze mij die kans niet gunnen. Aan mijn ervaring en motivatie zal het niet liggen. Werk jij in de non-profit en wil je ons vertellen hoe jouw werkdag eruitziet? Mail dan naar redactie@wittewoede.be.
Doe de test
ONTDEK WAT VOOR
Elk antwoord is 1, 2, 3 of 4 punten waard. Los alle vragen op en tel je puntentotaal op. Ontdek dan op de volgende pagina welk soort werknemer jij bent! Hoe ben je in de non-profit terechtgekomen? 1. 2. 3. 4.
Het was mijn droom Op aanraden van iemand anders Toevallig Ik vond niets anders
Werk je graag? 1. 2. 3. 4.
Ik ben een workaholic Als ik op tijd en stond kan uitblazen Niet altijd Neen
Hoe reageer je als je te dikwijls overuren moet doen? 1. 2. 3. 4.
Geen probleem, ik ben flexibel Ik zeg dat het goed is, maar in werkelijkheid ben ik niet tevreden Ik ga praten met mijn vakbondsafgevaardigde Geen denken aan
Zorg je graag voor mensen? 1. 2. 3. 4.
Dit is een must in mijn leven Ik krijg daar veel voldoening van Ja, maar niet voor iedereen Eigenlijk niet
Wat vind je het belangrijkst aan een job? 1. 2. 3. 4.
Het contact met mensen Een constante uitdaging Een goed loon en voldoende vakantie Rust
Waar heb je plezier in? 1. 2. 3. 4.
Mensen helpen Samenwerken Actie voeren Moppen tappen
Heb je stress op het werk? 1. 2. 3. 4.
Altijd Vaak Soms Nooit
non-profit GAZET winter 2011 | 08
non-profit GAZET winter 2011 | 09
0-7 punten: de zorgzame en sociaal voelende non-profit werknemer Jij bent de geknipte non-profit werknemer. Een persoon met zoveel liefde voor mensen is zeldzaam. Je haalt voldoening uit het helpen van mensen, hebt enorm veel werklust en zet het welzijn van de anderen altijd op de eerste plaats. Vergeet wel niet om ook eens aan jezelf te denken. Ook jij hebt het recht om verwend te worden.
8-14 punten: de enthousiaste en hardwerkende nonprofit werknemer Iemand zoals jij kunnen ze niet missen in de zorgsector. Je beschikt over enorm veel energie. Omdat je voor je werk flexibel moet zijn en lange uren moet kloppen, is die werklust mooi meegenomen. Dit brengt soms stress met zich mee. Jij hebt hier wat last van, maar gelukkig vind je genoeg voldoening in het helpen van mensen. Pas er wel voor op dat je nog tijd maakt voor jezelf. Je leeft niet om te werken, je werkt om te leven.
15-21 punten: de strrijdlustige non-profit werknemer Je bent niet tevreden met de huidige situatie op het werk en bent bereid om hier actie tegen te voeren. Iemand met zo’n strijdlust is een geschenk uit de hemel. Op die manier draag je je steentje bij voor betere werkomstandigheden. Tegelijkertijd kunnen je collega’s mee de vruchten plukken van jouw enthousiasme. Niet iedereen durft hier zo openlijk voor uit te komen. Doe zo voort. Pas wel op dat je strijdvaardigheid je niet afleidt van je werk.
22-28 punten: de grappige en zorgeloze non-profit werknemer Jij bent de entertainer op het werk. Je brengt je collega’s graag aan het lachen. Dit is leuk, want sfeer op het werk is een must. Hoewel bergen werk bij veel mensen stress met zich meebrengt, heb jij hier geen last van. Die kalme houding kan inspirerend zijn, maar soms mag je wel wat meer enthousiasme tonen.
NON-PROFITWERKNEMER JIJ BENT
GEZONDHEID
Je moet geen sportfreak zijn om gezond te zijn Heb jij ook last van stress, vermoeidheid, overgewicht of rugpijn? Dan moet je een ding doen: bewegen. Want 10.000 stappen per dag zijn goed om je gezondheid op peil te houden. 10.000 stappen komen overeen met 7 km. “Wat veel” hoor ik je al denken. Toch kan je al snel je aantal dagelijkse stappen opdrijven. Je kan een wandeling maken tijdens je lunchpauze, meermaals per dag de trap nemen, of de afwas doen en je huis schoonmaken op een leuk muziekje. Het aantal kilocalorieën dat je met die activiteiten verbruikt, komt ongeveer overeen met 6.000 stappen. Dan blijven er nog 4.000 te gaan. 4.000 stappen, dat is gelijk aan een half uurtje stevig doorstappen. Niet veel moeite toch? Zeker als je weet dat 10.000 stappen per dag hetzelfde effect hebben als 20 minuten intense sporten.
Betogen is gezond Als je niet zo graag afwast, dan kan je de afwas op “speciale” LBC-NVK-dagen aan je partner overlaten. Betogen is namelijk het ultra stappenplan. Herinner je je de grote betoging van 8 juni? Die was 5 km lang. De betoging van 19 november? 2 km. En een betoging is trouwens meer dan zomaar wat stappen. Voeg er nog wat sprintjes en stops & go’s aan toe en dan zijn die 10.000 stappen meteen achter de rug. Wil je dus van je stress en vetrolletjes af, dan is er niets beters dan gewoon met ons mee te komen betogen. non-profit GAZET winter 2011 | 10
wedstrijd
win een stappenteller! Mail je gezonde activiteit voor tijdens acties naar redactie@ wittewoede.be en wie weet maak jij wel kans op een supercoole stappenteller. Succes!
11
Miam miam
Heerlijke exotische soep Na een betoging is er vaak lekkere warme soep. Toegegeven, af en toe zal er wel eens een vettige hamburger aangeboden worden… maar die gaan we vanaf nu achterwege laten. Hieronder presenteren we een heerlijk exotisch soepje. Misschien wel iets voor de volgende betoging? Ben jij er dan bij? Met een stappenteller?
Recept (klaar in 30 minuten) Benodigdheden voor 4 personen: •
2 bananen
•
2 wortelen
•
2 stengels witte selder
•
1 preistengel
•
1liter kippenbouillon
•
1 koffielepel gemalen kokosnoot
•
½ koffielepel kerriepoeder
•
Peper en zout
Voorbereiding: •
Snij de bananen, de wortelen, de selder en de prei in kleine stukjes;
•
Doe de stukjes banaan samen met de groenten in een grote kookpot en overgiet met de kippenbouillon;
•
Laat 15 minuten koken en mix tot een zacht soepje. Kruid naar smaak met peper en zout;
•
Meng het kerriepoeder en de gemalen kokos onder de soep.
Afwerking: •
Verdeel de soep over kommetjes;
•
Garneer eventueel met een blaadje koriander of fijngesnipperde peterselie.
Smakelijk! non-profit GAZET winter 2011 | 11
... werknemers in de non-profit gemiddeld 40 jaar zijn en dat 1 op 5 ouder is dan 50
wist je dat?
... 3 op de 4 werknemers in de nonprofit vrouwen zijn
... zowel de federale als de Vlaamse regering bevoegd zijn voor de non-profit
... gezinszorg, socio-culturele sector, beschutte en sociale werkplaatsen, kinderopvang en geestelijke gezondheidszorg en de opvoedingssector een Vlaamse bevoegdheid zijn
... de vakbonden in de nonprofit om de vijf jaar een sociaal akkoord onderhandelen met de verschillende bevoegde regeringen
... in dat akkoord de loon- en arbeidsvoorwaarden
voor alle werknemers uit de hele non-profit staan
... rusthuizen, ziekenhuizen, revalidatiecentra, thuisverpleging en de restsector onder de federale bevoegdheid vallen
... LBC-NVK zijn non-profit Plan heeft samengesteld op basis van een bevraging bij 15.000 werknemers uit alle sectoren van de non-profit
... de strijd voor het vorige sociaal akkoord (2005-2010) meer dan een jaar geduurd heeft
LBC-NVK EIST √√ √√ √√ √√ √√
maatregelen inkomen/koopkracht bijkomende tewerkstelling werkbaar werk en leefbaar leven meer vorming, opleiding en begeleiding overheidsmaatregelen tegen commercialisering van zorg en welzijn
GETUIGENIS
Besparingen gezondheidszorg leiden tot kwaliteitsverlies
Annemie Ramboer (62) is moeder van twee kinderen en werkt als bediende bij Atos Worldline. Voor de non-profit gazet schreef ze onderstaande getuigenis over haar moeder die de laatste maanden van haar leven doorbracht in een ziekenhuis en een rusthuis. Mijn mama was altijd al een zelfstandige en sociale vrouw. Dagelijks las ze de krant en met de ondersteuning van familie, vrienden en gespecialiseerde zorg kon ze heel lang thuis blijven wonen. Tot eind januari 2010. Toen is mijn moeder gevallen en belandde ze in een ziekenhuis in Roeselare. Van een actieve en zelfstandige vrouw veranderde ze in een patiënt die voor het minste van anderen afhankelijk was. Ze kon niet meer zelfstandig uit haar bed geraken, niet meer alleen naar de wc gaan, enzovoort. Haar kamer deelde ze met een andere vrouw. Voor een minimale wijziging in haar zithouding moest ze beroep doen op het verplegend personeel of op bezoek dat toevallig aanwezig was. Voortdurend in dezelfde houding moeten zitten doet pijn. Soms kon het zeer lang duren vooraleer een verpleegkundige kon komen helpen. Ook haar privacy en de mogelijkheid om nog zelf iets te bepalen, was ze kwijt. Zo tast een ziekenhuisopname uiteindelijk ook je eigenwaarde aan. Dat er te weinig personeel in het ziekenhuis was, merkten we vooral in het weekend. Elke zondag moest mijn moeder na het middageten in bed blijven liggen. Pas op maandagmorgen werd ze er terug uit geholpen. In het begin had ze ook een blaassonde nodig. Die sonde werd uiteindelijk pas verwijderd net voor haar ontslag uit het
ziekenhuis. Achteraf werd ons gezegd dat de blaassonde gemakshalve behouden werd om de werkdruk te verlichten. In totaal lag mijn mama een drietal maanden in het ziekenhuis. In het rusthuis deed er zich een gelijkaardig scenario voor. Een bel was niet overal beschikbaar. Er werd haar niet gevraagd waar ze de dag wou doorbrengen. Dat werd voor haar beslist. Haar vraag om naar het toilet te gaan werd niet beantwoord. Daarvoor waren vaste tijdstippen voorzien. Uiteindelijk wou ze niet meer leven. Op intensieve zorgen in hetzelfde ziekenhuis, een verdieping hoger, kreeg ze plots wel tijd, aandacht en alle zorg. Het is erg dat je eerst letterlijk moet doodgaan vooraleer je kan krijgen wat je nodig hebt.
“Deze getuigenis is geen verwijt naar de verpleegkundigen en verzorgsters die het beste van zichzelf gaven, integendeel.” Met deze getuigenis wil ik benadrukken dat de overheid moet investeren in gezondheidszorg zodat ziekenzorg opnieuw mensenzorg zou kunnen zijn en niet herleid wordt tot een aaneenschakeling van handelingen.
non-profit GAZET winter 2011 | 13
zero hero
De hero ben jij! Wie dit keer de heroes zijn is vrij duidelijk. Dat zijn de duizenden werknemers uit de non-profit die de voorbije maanden verschillende keren op straat kwamen om de regeringen aan te zetten sociale akkoorden in de non-profit af te sluiten. En dat actievoeren bleek nog plezant ook! Way to go! De komende maanden zullen we opnieuw op jullie rekenen om de strijd voor nieuwe akkoorden op straat kracht bij te zetten. Kijk op wittewoede.be voor concrete data en afspraken.
su do ku
Zero Ook het aanduiden van de zero van dit nummer was een koud kunstje. Ongetwijfeld heb jij je ook doodgeĂŤrgerd aan die politici die zich enkel bezighouden met communautaire spelletjes terwijl duidelijk is dat er in dit kleine landje grotere en dringendere katten te geselen zijn. In plaats van zorg en welzijn op de politieke agenda te zetten of iets te doen voor de duizenden landgenoten die in armoede leven of echte oplossingen te formuleren voor de vergrijzing, vinden sommige politici er niets beters op dan maatregelen die mensen langer aan het werk houden (tijdskrediet) aan te vallen. Blijkbaar zijn er ook politici die denken dat ze de crisis gaan oplossen door te besparen op de socio-culturele sector. Fout bezig.
3
7
9 1 1 9
4
8
6
4
5
7
2
7
6
1
4
3
5
6 1
6
3
3
5
9
6
1
2
8
3
1
5
4
2
9 7
6
6
2
4
8 2
1
2
7
4
1
8
5
9
Bekijk video- en fotoreportages
op wittewoede.be
wittewoede.be, de site met alle nieuws uit de non-profit door LBC-NVK non-profit GAZET winter 2011 | 15
join the family
word lid op www.lbc-nvk.be of spring binnen in één van onze kantoren 9300 Aalst
2000 Antwerpen
8000 Brugge
1000 Brussel
9200 Dendermonde
9000 Gent-Eeklo-Zelzate
1500 Halle
3500 Hasselt
8900 Ieper
8500 Kortrijk
3000 Leuven
2800 Mechelen-Rupel
8400 Oostende
9700 Oudenaarde
8800 Roeselare
9100 Sint-Niklaas
2300 Turnhout
1800 Vilvoorde
Hopmarkt 45 053-73 45 20 lbc-nvk.aalst@acv-csc.be Pletinckxstraat 19 02-557 86 40 lbc-nvk.brussel@acv-csc.be Vanden Eeckhoudtstraat 11 02-557 86 70 lbc-nvk.halle@acv-csc.be President Kennedypark 16d 056-23 55 61 lbc-nvk.kortrijk@acv-csc.be Kan. Dr. L. Colensstraat 7 059-55 25 54 lbc-nvk.oostende@acv-csc.be H. Heymanplein 7 03-760 13 40 lbc-nvk.sint-niklaas@acv-csc.be
Nationalestraat 111-113 03-222 70 00 lbc-nvk.antwerpen@acv-csc.be Oude Vest 146 052-25 95 60 lbc-nvk.dendermonde@acv-csc.be Mgr. Broeckxplein 6 011-29 09 61 lbc-nvk.hasselt@acv-csc.be L. Vanderkelenstraat 32 016-21 94 30 lbc-nvk.leuven@acv-csc.be Koningsstraat 5 053-73 45 25 lbc-nvk.oudenaarde@acv-csc.be Korte Begijnenstraat 20 014-44 61 55 lbc-nvk.turnhout@acv-csc.be
Oude Burg 17 050-44 41 66 lbc-nvk.brugge@acv-csc.be Poel 7 09-265 43 00 lbc-nvk.gent@acv-csc.be
St. Jacobsstraat 34 059-34 26 40 lbc-nvk.ieper@acv-csc.be Onder Den Toren 5 015-71 85 00 lbc-nvk.mechelen@acv-csc.be H. Horriestraat 31 051-26 55 44 lbc-nvk.roeselare@acv-csc.be Toekomststraat 17 02-557 86 80 lbc-nvk.vilvoorde@acv-csc.be