ภำษำ ศำสนำ ประเพณีและวัฒนธรรม ภำษำ เมี ย นมามี ก ารใช้ ภ าษาเมี ย นมา (Burmese) เป็นภาษาทางการ และสามารถใช้ภาษาอังกฤษใน การติดต่อสื่อสาร นอกจากนี้ เมียนมายังมีภาษาที่ ใช้ในประเทศอีกถึง 18 ภาษา โดยแบ่งตามตระกูล ภาษาได้ดังนี้
- ตระกูลภาษาออสโตรนีเชียน (Austronesian Language Family) ได้แก่ ภาษามอเกน และ ภาษามาเลย์ ซึ่งใช้กันมากในภาคตะนาวศรี (Tanintharyi Division)
ศำสนำ เมียนมาได้บัญญัติให้ ศาสนาพุทธเป็นศาสนา
- ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก (Austroasiatic
ประจ าชาติ ไ ว้ เ มื่ อ ปี 2517 เนื่ อ งจากมี ผู้ นั บ ถื อ
Language Family) ได้แก่ ภาษามอญ ภาษา
ศาสนาพุทธมากถึงร้อยละ 89 ซึ่งเป็นศาสนาพุทธ
ปะหล่อง ภาษาปลัง (ปะลัง) ภาษาปะรวกและ
นิกายหินยานหรือเถรวาท ชาวเมียนมาส่วนใหญ่จะ
ภาษาว้า
นับถือศาสนาอย่างเคร่งครัด ดังจะเห็นได้จากการ
- ตระกู ล ภ าษาจี น -ทิ เ บต (Shino-Tibetan
เข้าวัดและปฏิบัติธรรมอย่างสม่าเสมอ นอกจากนี้
Language Family) ได้ แ ก่ ภาษาเมี ย นมา
ชาวเมี ย นมายั ง นั บ ถื อ ศาสนาคริ ส ต์ ร้ อ ยละ 5
(ภาษาทางการ) ภาษากะเหรี่ยง ภาษาอารากัน
ศาสนาอิสลาม ร้อยละ 4 และอื่นๆ ร้อยละ 2
(ยะไข่) ภาษาจิงผ่อ (คะฉิ่น) และภาษาอาข่า - ตระกูลภาษาไท-กะได (Tai-Kadai Language Family) ได้แก่ ภาษาไทใหญ่ (ฉาน) ภาษาไท ลื้อ ภาษาไทขึน ภาษาไทคาตี่ นิยมใช้กันในรัฐ ฉาน (Shan State) และรั ฐ คะฉิ่ น (Kachin State) ส่วนภาษาไทยถิ่น ใต้ ภาษาไทยกลาง และภาษาไทยถิ่นอีสาน มีการใช้ในภาคตะนาว ศรี (Tanintharyi Division) - ต ร ะ กู ล ภ า ษ า ม้ ง - เ มี่ ย น (Hmong-Mien Language Family) ได้แก่ ภาษาม้งและภาษา เย้า(เมี่ยน)
ลักษณะทำงสังคมและวัฒนธรรม ช า ว เ มี ย น ม า เ ป็ น ช น ช า ติ ที่ ยึ ด มั่ น ใ น ขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมที่สั่งสมมา ตั้งแต่อดีตอย่างเหนียวแน่น การยึดมั่นในคุณค่า ของอดีตเช่ นนี้จึงทาให้ ช าวเมียนมายัง คงด าเนิ น ชีวิตตามแบบที่คนโบราณเคยยึดถือโดยเฉพาะใน เรื่องของศีลธรรม จริยธรรม และการปฏิบัติตาม ประเพณีที่ได้รับการสืบทอดต่อกันมา ซึ่งในแต่ละ รัฐและภาคของเมียนมามีประเพณีและวัฒนธรรม ที่สาคัญดังนี้
Page | 11