3.5
กฎหมาย/มาตรการอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการลงทุน
3.5.1 กฎหมายแรงงานและการจ้างงาน Page | 22
กฎหมายที่ เ กี่ ย วข้ อ งกั บ การจ้ า งงานชาวเมี ย นมา ได้ แ ก่ พระราชบั ญ ญั ติ ก ารจ้ า งงาน ปี ค.ศ. 1959 (Employment Registration Act 1959) และพระราชบัญญัติประกันสังคม ปี ค.ศ. 1954 (Social Security Act 1954) สรุปประเด็นสาคัญได้ดังนี้ 1) ชั่วโมงทางาน ชั่ ว โมงท างานสู ง สุ ด ต่ อ สั ป ดาห์ ข องลู ก จ้ า ง
(2) ลาประจาปีได้ 10 วันต่อปี (3) ลาป่วยได้ไม่เกิน 30 วันต่อปี
ตามที่กฎหมายกาหนด แบ่งได้ตามประเภทกิจการ
(4) วันหยุดราชการ 21 วัน
และหากนายจ้ า งให้ ท างานเกิ น กว่ า ที่ ก ฎหมาย
(5) ล า ค ล อ ด ไ ม่ มี ก ฎ ห ม า ย ใ ด ก า ห น ด
กาหนด นายจ้างจะต้องจ่ายค่าจ้างล่วงเวลาเป็นเงิน
ระยะเวลาในการลาคลอดบุ ต รไว้ แต่
สองเท่าของค่าจ้างในเวลาทางานปกติ ซึ่งชั่วโมง
ในทางปฏิบัตินายจ้างจะให้ลูกจ้างหญิงลา
ทางานสูงสุดต่อสัปดาห์ กาหนดไว้ดังนี้
คลอดบุตรได้เป็นเวลา 12 สัปดาห์ ตามที่
(1) กิ จ การประเภทบริ ษั ท ร้ า นค้ า และ ห้ า งสรรพสิ น ค้ า และโรงงาน ชั่ ว โมง ทางานสูงสุด 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ (2) กิจการประเภทขุดเจาะน้ามัน และเหมือง แร่ ชั่ ว โมงท างานสู ง สุ ด 44 ชั่ ว โมงต่ อ สัปดาห์ (3) กิจการเหมืองแร่ใต้ดิน ชั่วโมงทางานสูงสุด 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ 2) การลา และวันหยุดประจาปี
ราชการอนุ ญ าตให้ ข้ า ราชการหญิ ง ลา คลอด และเลี้ยงดูบุตรได้ 3) การประกั น สั ง คมและค่ า ชดเชยส าหรั บ ลูกจ้าง กฎหมายประกันสังคม (Social Security Act 1954) ของเมียนมากาหนดให้นายจ้างที่มี ลูกจ้างในสถานประกอบการตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป จะต้องส่งเงินเข้ากองทุนประกันสังคม ซึ่งการ จ่ายเงินสมทบของนายจ้างจะเป็นร้อยละ 2.5 ของค่ า จ้ า งที่ จ่ า ยให้ ลู ก จ้ า งแต่ ล ะคนและตั ว
ภายใต้กฎหมายพระราชบัญญัติวันหยุดและวัน
ลูกจ้างต้องจ่ายร้อยละ 1.5 ของเงินเดือน สิทธิ
ลา (Leave and Holidays Act 1951) ลูกจ้างทุก
ของลูกจ้างตามกฎหมายประกันสังคม คือ จะ
คนมีสิทธิที่จะลางานดังนี้
ได้ รั บ การรั ก ษาพยาบาลฟรี ได้ เ งิ น ชดเชย
(1) ลากิจได้ 6 วัน ต่อปี
ขณะที่พักรักษาตัว คลอดบุตร และทุพพลภาพ