ภำษำ ศำสนำ ประเพณีและวัฒนธรรม ภำษำ ประเทศเวียดนามใช้ภาษาเวียดนามเป็นภาษา ทางการและมี ภ าษาอั ง กฤษเป็ น ภาษาที่ ส อง นอกจากนียังมีภาษาอื่นของคนเชือชาติแตกต่างกัน ที่อาศัยอยู่ในประเทศเวียดนาม เช่น ฝรั่งเศส จีน เขมร ภาษาชาวเขา มอญ-เขมร และมลายู เป็นต้น ภาษาของเวี ย ดนามในช่ ว งแรกใช้ ภ าษาจี น โบราณเรียกว่า จื๋อญอ (Chu Nho) ต่อมาใช้อักษร ภาษาเวี ย ดนาม ที่ เ รี ย กว่ า จื๋ อ โนม (Chu Nom) เมื่อปี พ.ศ. 2463 จึงเปลี่ยนมาใช้อักษรภาษาโรมัน ภาษาเวีย ดนามมีว รรณยุ กต์ที่ใกล้ เคีย งกับ ภาษา เขมร โดยในแต่ละพยางค์ จะมีโทนเสียงที่แตกต่าง กั น 6 เสี ย งที่ ส ามารถใช้ เ ปลี่ ย นนิ ย ามแ ละ ความหมายของค้า
Page | 9
ที่มา : www.vietnamtourism.com
ส้าหรับรูปแบบการเขียนของภาษาเวียดนาม จะใช้อักษรโรมันและเครื่องหมายเน้นเสียงเพื่อแสดงระดับ เสียง ระบบการเขียนแบบนีเรียกว่า “quoc ngu” ถูกสร้างขึนโดยมิชชันนารีชาวคาทอลิกในช่วงศตวรรษที่ 17 ซึ่งใช้ในการแปลพระคัมภีร์ แต่ในภายหลังจากที่สงครามโลกครังที่ 1 การเขียนก็ถูกแทนที่ด้วยอักขระภาษาจีน (Chu Nom) ซึ่งเป็นรูปแบบการเขียนอย่างไม่เป็นทางการที่ใช้กันมานานหลายศตวรรษ
ศำสนำ