ون لِ َ (مضم ُ ُ ک ُڻ) مضمون نويسي ضم َ ِسن ِڌيَء ۾ َم ُ وعات َانگريزن جي َدور کان ٿي.مضمونن تيي متيلم ون لِکڻ ِجي ُش ُر ِ ” َمقالات الحڪمت“ آهي جيڪو مِرزا َقليچ بيگ ” “Bacon’s Essaysتان ترجمو يو .ريرئين سينڌي ابايار ميرزا ريرييون ِسينڌي
ئي .ان اباار ۽ لکجندڙ مضمون ۽
محمدصادق 1681ع ۾ جاري ”هيري ُجون َ ِڻ ُيون“ جي نالي سان شايع
جھ ٻين اباارن جا مضمون ۾ مرتب
ليا
ري
يا ويا.
ُ مضمون جي وصف: ُ مضمون جي َوصف بيان ندي ،متيور مضمون نويس جانسن چوي ٿو ته: مضمون اِنسانِي َا َ ” ُ ند َر جي َاڻ هضم ٿِ َي ۽ بي ترتيب بيالن سان ڀررور هڪ مخلصر َا َدبِيي تح ِريير آهيي .جيڪيا بوش مزاج دل مان آزاديَء سان نِڪري نروار ٿئي ٿي“.
َ واليت واري نحيري تحريير آهيي ،جينين ۾ سر ايڊمنڊ گاس چوي ٿو ته ”مضمون عام طير سيان هيڪ درميياني َط ُ ُ آسان ۽ سرسري نظر وجھيي ٿيو ۽ موضيوع تيي صير بارجي َر ِي ُلوئن تي مضمون نِگار نين به موضوع جي ِ انييَء حد تائِين بحث
ري ٿو ،جيسلائين سندس شخصيت ان موضوع کان ملاثر ٿي هوندي آهي“.
صنف آهي ،جنين ۾ نين ادبِي ،فلسفيانه يا سماجي موضوع تي شخصي يا تاريخي مضمون نحر جي هڪ اهڙي ِ ُنقطئه نظر کان روشني ِوڌي وئِي ُهجي ۽ زياده طوي نه ُهجي“. َم ِٿين َو ُ ُ مضمون ُملعلق هيٺ ِڏن ُنقطا نِتابر ٿِين ٿا. صفن کي َرڙهڻ کان روِء .مضمون جي َط َ وال َ ُ ت ِو َچ َٿ ِري ُهجي. 1 ِ .2مضمون َنحر ۾ ُه َئ ُڻ ُ گھرجي. بارجي ُربن سان ُهجي. .3مضمون جو تعلق موضوع جي ِ ُ ُ .4 مضمون نگار جو تعلق آهي .يعني شخصيت جو عڪيس مضمون تي رابندي اِنييَء حد تائين ُهجي ،جيسلائين مضمون ۾ ڏسڻ ۾ اچي.. عامَ ،ف ُ .5مضمون جي ٻولي ُ يم ،سادِي ۽ َسوادِي ُهجي. ضمون ُملعلق لِکي ٿو ته ” ُ مرحوم محمد اِسماعِي ُعرساڻي َم ُ مضمون نِگاريَء ۾ اِن ِفرادِي سوچ ۽ فِڪر ،لام ۽ ُ ُ گاريَء جو َف ُن گفلگو جي انداز ،ذاتِي ُمتاهِدن ۽ تجربن ۽ رنينجي طايعت جو گھڻو دب ُهوندو آهي .مضمون نِ ِ َرن ِگين ۽ دِلچسپ آهي ،جنين ۾ رڙهندڙ گھڻو ري لطف اندوز ٿينيدو آهيي .زبيان جيي نزا يت ۽ صيحت جيي متق رڻ هن صنف مان ئي ٿيندي آهي .مضمون نِگار
ٿي
و واقعو بييان
نيدو آهيي تيه
ٿيي وري رنينجيا
گاريَء ِجيي ذاتي بيال ۽ تجربا بيان ندو آهي .ٿي و لطيفو ريش ندو آهي ته ڏهن تخيلاتي ۽ منظر نِ ِ ندي َوڃي مٿي چڙهندو آهي. وادِيَء ۾ ُگ ُم ٿِيندو آهي ڏهن ابلاقي ساب ٻڌائيندو آهي ۽ ڏهن طنز و مزا 1