POLSKI PRZEGLĄD CHIRURGICZNY 2008, 80, 7, 613–626
P R A C E O R Y G I N A L N E O R I G I N A L P A P E R S
OPRÓŻNIANIE ŻOŁĄDKOWE W SUBSTYTUCIE PRZEŁYKU GASTRIC EMPTYING IN ESOPHAGEAL SUBSTITUTES
SŁAWOMIR MROWIEC1, MAGDALENA DOBIJA2, JOANNA NALEWAJKA-KOŁODZIEJCZAK3, ANNA KASICKA-JONDERKO4, KRZYSZTOF JONDERKO4, STANISŁAW NOWAK3, PAWEŁ LAMPE1 Z Katedry i Kliniki Chirurgii Przewodu Pokarmowego1 (Chair and Clinic of Gastrointestinal Surgery) Kierownik: prof. dr hab. P. Lampe Z Katedry i Kliniki Gastroenterologii2 (Chair and Clinic of Gastroenterology) Kierownik: prof. dr hab. M. Hartleb Z Zakładu Radiodiagnostyki i Medycyny Nuklearnej w Katowicach3 (Department of Radiodiagnostics and Nuclear Medicine in Katowice) Kierownik: dr hab. J. Baron Z Katedry i Zakładu Podstawowych Nauk Biomedycznych w Sosnowcu4 (Chair and Department of Basic Biomedical Science in Sosnowiec) Kierownik: prof. dr hab. B. Błońska-Fajfrowska Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach (Medical University of Silesia in Katowice)
W grupie pacjentów poddawanych resekcji przełyku najczęściej wykorzystywanym narządem do odtworzenia ciągłości przewodu pokarmowego jest żołądek. W konsekwencji zmiany kształtu i położenia żołądka w okresie pooperacyjnym występują u pacjentów zaburzenia czynności motorycznej górnego odcinka przewodu pokarmowego o różnym nasileniu. Celem pracy była ocena czynności motorycznej substytutu przełyku oraz ocena dynamiki opróżniania zwężonego żołądka (ze szczególnym uwzględnieniem części przedodźwiernikowej) metodą scyntygrafii. Materiał i metodyka. W latach 2000-2006 z powodu raka przełyku poddano leczeniu operacyjnemu 297 chorych (105 kobiet i 192 mężczyzn). Badaniem objęto 10 chorych po resekcji przełyku w Klinice Przewodu Pokarmowego w porównaniu z grupą kontrolną, którą stanowiło 10 zdrowych ochotników. Wyniki. Średnia wartość procentowa retencji radioznacznika wynosiła po dwóch godzinach badania 44,7±6,5% w grupie badanej, natomiast w grupie kontrolnej 51,1±7,4% (p>0,2). Częstość skurczów całej części przedodźwiernikowej i jej dystalnego fragmentu w poszczególnych okresach badania była porównywalna w obu badanych grupach. W grupie kontrolnej wykazano wysoką korelację pomiędzy częstością skurczów, czasem trwania skurczu oraz czasem trwania rozkurczu całej części przedodźwienikowej i jej dystalnego fragmentu (współczynniki korelacji odpowiednio 0,71 p<0,001; 0,71 p=0; 0,63 p=0). W grupie badanej wykazano nikłą korelację pomiędzy częstotliwością skurczów i czasem trwania skurczów (współczynniki korelacji odpowiednio 0,03 p>0,8 i –0,02 p>0,9) oraz przeciętną korelację między trwaniem rozkurczu całej części przedodźwiernikowej i jej fragmentu dystalnego (współczynnik korelacji 0,34 p>0,06). Wnioski. Uformowanie substytutu żołądkowego po jego zwężeniu wraz z odnerwieniem (wagotomia pniowa) nie powoduje zniesienia czynności skurczowej żołądka. Częstotliwość, amplituda, czas skurczu i rozkurczu części przedodźwiernikowej przemieszczonego substytutu nie różnią się istotnie od wzorca motoryki górnego odcinka przewodu pokarmowego u zdrowych ochotników. Słowa kluczowe: opróżnianie żołądka, substytut przełyku, wagotomia pniowa