WERELDKAMPIOENSCHAP
1993 door Henry Bossett US 2936
Op het WK van 1993 werd voor het eerst met vier DN-vloten ge-
zeild om het kampioenschap. Het was prachtig om zo'n gevarieerde dwarsdoorsnede van de DN-klasse op Ben plaats te zien. Met lijkt erop dat we tn de toekomst voor meer wedstrijden moeten kiezen. Tussen de manches door hebben we allemaal veel tijd over urn kleine aanpassingen uit te voeren aan de Fjszeiler. Met vier vloten kan je de verschillende mogelijkheden uitgebreid proberen en toch nog genoeg tijd overhouden om in het Hilton te lunchen, tenvijl je kijkt hoe de andere vloten zeilen.
Als we overstappen op regionale kwalifikatie, zullen de verschillende regio's misschien een hogere epkomst krijgen en zo kan de totale deelname aan de klasse op alle niveaus nog sterker en gevarieerder worden. Op zaterdag konden de meeste zeilers hun boten aflinstellen en zich ontspannen of juist zich geestelijk oppeppen voor de wedstrijden de dag erna. Jan Gougeon heerste aan het begin van de dag, terwijl later Greg Smith voortreffelijke stuurmanskunst en veel snelheid liet zien. Er was een aanzienlijk aantal deelnemers, 0.a. veel zeilers uit de Gold Fleet. Er werd hier gezeild op een klein parcours met veranderlijke wind op papperig ijs. Niet precies wat je rou venwachten bij een wedstrijd om de Gold Cup. Op rondagochtend hadden we een vlagerige wind met snelheden van 30-35 krnluur en het ijs was snel, grijs en relatief glad. Er wasen nogal wat gebroken masten doordat schippers probeerden de leiders te snel in te halen. Je kunt altijd sneller gaan door de mast te laten doorbuigen, maar de echte test of je goed bent is zowel snel zeilen als het rnateriaal heel houden.
Ik vond dat ik we1 geluk had met startpositie 36. Ik hoopte op een goede wedstrijdstart met weinig DN's benedenwinds (onder?) me, waardoor ik naar bakboord overstag zou kunnen gaan en zo naar de rechter hoek zeilen. Voor de start had ik dit uitgeprobeerd en omdat ik aan de linkerkant stond zou ik in de binnenbaan op de boei af zeilen. Mijn start was de beste van alie boten om me heen en de wind werkte mee, zodat ik bij de eerste boei een rtrirne voorsprong had. De rest van de wedstr~jdzeilde ik ongeveer een diarnantvormige koers omdat er weinig luwtes of v'lagen waren om me zorgen over te maken. Fk zag dat Ron Sherry en Bernd Zeiger een paar keer probeerden me in te halen, maar tevergeefs, ik werd 1" in deze race. Na de wedstrijd ontdekte ik dat Ron moeilijkheden had met een verdraaide mast en dat Mike O'Brien was opgeklommen, van een 8" plaats bij de eerste lijboei naar een 2" plaats bij de tweede ronding. Toen begaf zijn mast het. Jeff Kent liet zien dat hij bij de uiteindelijke prijswinnaars zou zijn toen hij als derde eindigde, net achter Ron en net voor Bernd. Onze tweed@wedstrijd begon bijna twee uur later en de wind was toen tenrggevallen tot 25 a 32 kmluur met veel lwvtes en vlagen. Door de luwtes werd de vloot een beetje door elkaar gehusseld want ver-
scheidene zeilers uit de top jO (Bernd Zeiger, Jan Gougeon en Peter Hill) eindigden ongeveer 10 plaatsen lager dan in hun eerste